ப(பி)ஞ்சு மிட்டாய்…!

ப(பி)ஞ்சு மிட்டாய்…!

காலத்தின் பரிசாய்

பஞ்சாய் நி(தி)றம்

மாறிய தலை…!

ப(பி)ஞ்சு மிட்டாய்

ருசிக்கும்… ‘நிறம்’

மாறாத நிலை…!

(புகைப்படம் : ரவிஜி)

(பஞ்சு மிட்டாய் ருசிக்கையில் என் ‘கிளிக்’கில்

சிக்கிய புதுவை லெனின் பாரதிக்கு நன்றி)

வ(எ)ண்ண ப(ச)கடைகள்!

வ(எ)ண்ண ப(ச)கடைகள்!

தன் கரங்களின்

சுழற்சி ‘விதி’யில்

மனிதன் தன்னையே

சிக்கிடச் செய்யும்-

கண்ணைக் கவரும்

வ(எ)ண்ண ப(ச)கடைகள்!

ரவிஜி…

(புகைப்படம் – நன்றி கூகிள்)

வானமே எல்லை!

வானமே எல்லை!

கசக்கிக் கட்டவும் வழியின்றி-

கந்தலாகிப் போன உடுக்கை…

மூன்று வேளை வழியில்லா

‘தட்டி’ல் சோற்றுப் பருக்கை!

தன் வயிற்றுத் தீயார திரட்டிய

காகிதக் குப்பையில் படுக்கை!

காணும் கனவிலோ அரசன் -

தங்கத்திலே உண்டு இருக்கை!

ரவிஜி…!

(புகைப்படம் : ரவிஜி)

எங்கெங்கு காணினும்…!!!

எங்கெங்கு காணினும்…!!!

எங்கும் என்றும் எப்பொழுதும் எல்லோரையும்

அன்பு செய்ய வேண்டும் - இறைவனுக்கு நிர்பந்தம்!

தன் பொறுப்பில் என்றும் சறுக்காதிருக்கவே

ஆண்டவன் அனுப்பி வைக்கிறான் அம்மாக்களை

அம்மாக்கள் மகள் உருவமாய் பிறக்கிறார்கள்

அம்மாவாகி… அம்மம்மாவாகி… பெண்தெய்வமென

எங்கும் நிறைந்து அருவமாகியும் காக்கிறார்கள்!

ரவிஜி...

(புகைப்படம் : நன்றி கூகிள்)

(வானின்று எனை வாழ்த்தும் என் இரு அருமைத்தங்கைகளுக்கும் எனது அம்மம்மாவுக்கும் மகளிர் தினத்தில் எனது அர்ப்பணம்)

சம(ன்) பந்தி போஜனம்!

சம(ன்) பந்தி போஜனம்!

அகத்தே புற உலகம் குறித்து

உரத்த சிந்தனை ஏதுமில்லை!

தீராது பசித்தாலும் - உயிர்களை

ஒதுக்கும் நிந்தனை, பேதமில்லை;

உலகத்தில் உயிர்கள் எல்லாம்

உணர்வினால் சமமே என்று

செயலாலே விளங்கச் செய்யும்

இவன் கடவுளன்றி வேறில்லை!

ரவிஜி…!

(புகைப்பட உதவி: வெங்கட் நாகராஜ் அவர்களின் வலைப்பூ)

(படத்தின் முன்பாக வார்த்தைகள் தோற்றுப் போகின்றன நண்பரே)

எல்லைக(ல்)ள்…?!

எல்லைக(ல்)ள்…?!

இனங்கள், மதங்கள், நிறங்கள்

மொழிகள், தேசங்கள்… என்று

(து)வேஷங்கள் பலவாகும்.

பெற்ற அன்னையின் பாசமென

பெற்றெடுத்த ம(க்)களின் நேசமென

மனிதம் ஒன்றே அளவானால்

‘எல்லை’க(ல்)ள் ஏதுமின்றி

ஒன்றாய் உருமாறும் – உலகம்.

ரவிஜி….

(புகைப்படம் – நன்றி கூகிள்)

இடமாறு(ம்) தோற்றப்பிழை…!

இடமாறு(ம்) தோற்றப்பிழை…!

ஜன்னலோரத்து இருக்கையில்

ரசிக்கும் பயணியாய் நான்.

பிரிக்கும் கம்பிகளின் ஊடாக

கையழுத்தி… கையசைத்து…

திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்தபடி

‘விடை’ பெற்றுச்சென்ற நீ…

ஓடும் ரயிலின் எதிர்திசையில்

இடமாறு தோற்றப் பிழையென

விரைந்து மறை(ற)ந்த ம(ன)ரங்கள்.

நிறம் மாறும் மனிதர்களை

தினம் சுமந்து தடம் பிடித்து-

தினமும் ஓடிடும் புகைவண்டி;

மனம் மாறா என் நிலையோ

போக்கற்று தாளாது தள்ளாடும்

வாழ்க்கை ‘விடை’ வேண்டி..!

ரவிஜி…

(புகைப்படங்கள் : நன்றி கூகிள்)